Zapotrzebowanie na bloczki liczy się z powierzchni ścian netto i zużycia jednostkowego, które dla typowych formatów wynosi około siedmiu sztuk na metr kwadratowy. Do tego dochodzi zapas na docinki, którego wielkość zależy od kształtu budynku, a nie od zapobiegliwości kierownika budowy. Prawidłowe zestawienie ogranicza zarówno braki, jak i nadwyżki blokujące miejsce na placu.
Ile bloczków wychodzi na metr kwadratowy?
Dla bloczka o wysokości 24 cm i długości 59 cm zużycie wynosi około 7,06 sztuki na metr kwadratowy ściany, niezależnie od jej grubości. Grubość bloczka zmienia liczbę metrów sześciennych materiału, ale nie liczbę sztuk na metr kwadratowy przegrody.
Przy formatach o innej wysokości liczbę tę przelicza się z prostego działania: metr kwadratowy dzielony przez powierzchnię lica jednego bloczka. To licowa powierzchnia decyduje, nie objętość elementu.
Jak policzyć powierzchnię ścian netto?
Powierzchnię brutto liczy się jako iloczyn długości ściany i wysokości kondygnacji, osobno dla każdej grubości przegrody. Następnie odejmuje się otwory okienne i drzwiowe, przy czym odlicza się otwory o powierzchni powyżej około jednego metra kwadratowego.
Mniejsze otwory zostawia się w powierzchni brutto, bo docinki wokół nich zjadają materiał odpowiadający w praktyce ich powierzchni. To najprostszy sposób uwzględnienia strat, których nie widać w zestawieniu z projektu.
Jaki zapas przyjąć na docinki?
Przy prostej bryle prostokątnej wystarcza zapas na poziomie 3-5%. Bryła z wykuszami, skosami i licznymi otworami wymaga 7-10%, bo każde załamanie ściany generuje docinki, których druga połowa zwykle jest nie do wykorzystania.
Osobno liczy się materiał na ścianki działowe, zwykle z bloczków o mniejszej szerokości. Traktowanie ich razem ze ścianami nośnymi w jednej pozycji zestawienia jest najczęstszą przyczyną braków w środku etapu murowania.
- powierzchnia ścian netto liczona osobno dla każdej grubości
- zużycie około 7 sztuk na metr kwadratowy przy bloczku 24 cm wysokości
- zapas 3-5% dla prostej bryły, 7-10% dla rozczłonkowanej
- ścianki działowe jako osobna pozycja
- nadproża i kształtki uzupełniające policzone ze schematu otworów
Jak murowanie wpływa na zużycie materiału?
Murowanie na cienką spoinę klejową ogranicza straty, bo bloczki układa się precyzyjnie, a korekty wykonuje się przez szlifowanie warstwy, nie przez docinanie elementów. Przy zaprawie zwykłej większa tolerancja pozwala co prawda niwelować różnice, ale kosztem grubszej spoiny i mostków termicznych.
Duży wpływ ma też zaplanowanie pierwszej warstwy. Wypoziomowana warstwa startowa na zaprawie wyrównującej pozwala prowadzić kolejne rzędy bez korekt, a każda korekta wyżej oznacza docinkę lub szlifowanie.
Skąd zamówić materiał na etapy budowy?
Rozliczenie zamówienia na partie odpowiadające kondygnacjom zmniejsza powierzchnię potrzebną na palety i ryzyko zamoknięcia materiału. Skład BAT prowadzi bloczki gazobetonu w kilku szerokościach i klasach gęstości, z możliwością rozłożenia dostaw na kolejne etapy i przygotowania wyceny całego zestawienia.
Przy zamówieniu na raty istotne jest utrzymanie jednego typu bloczka. Mieszanie elementów o różnej tolerancji wymiarowej w jednej ścianie utrudnia murowanie na cienką spoinę.
Co sprawdzić w zestawieniu przed zamówieniem?
- ściany rozbite na pozycje według grubości
- otwory powyżej metra kwadratowego odliczone
- zapas dobrany do złożoności bryły
- ścianki działowe policzone osobno
- liczba palet zestawiona z miejscem na placu
Zestawienie sprawdza się przed pierwszą dostawą, nie po jej rozładowaniu. Korekta pozycji w arkuszu zajmuje kilka minut, a domawianie brakującej palety w środku etapu murowania zatrzymuje ekipę na dzień lub dwa.
Policzenie zamówienia sprowadza się do trzech działań: powierzchnia netto, zużycie na metr kwadratowy, zapas dobrany do kształtu budynku. Wykonane raz porządnie, oszczędza domawianych palet i miejsca na placu.